Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα A. D'Agostino. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα A. D'Agostino. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2011

Rondando tu esquina





Esta noche tengo ganas de buscarla                Αυτή τη νύχτα θέλω τόσο να ψάξω να τη βρω,
de borrar lo que ha pasado                              να διαγράψω αυτό που έγινε,
y perdonarla                                                     να τη συγχωρήσω
ya no me importa el qué dirán                         πια δε με νοιάζει αν θα μιλούν
ni de las cosas que hablarán...                          ούτε όλα όσα θα πουν
¡Total la gente siempre habla!                          έτσι κι αλλιώς ο κόσμος πάντα μιλάει

Yo no pienso más                                             Δεν σκέφτομαι άλλο
que en ella a toda hora                                     εκτός από εκείνη συνεχώς
Es terrible esta pasión                                      είναι φοβερό το πάθος αυτό
devoradora                                                       που με καταβροχθίζει
Y ella siempre sin saber                                   κι εκείνη ποτέ δεν γνωρίζει
sin siquiera sospechar                                      ούτε καν υποψιάζεται
mis deseos de volver...                                     πόσο θέλω να επιστρέψω

¿Qué me has dado, vida mía                           Τι μου έδωσες ζωή μου
que ando triste noche y día?                            κι είμαι θλιμμένος μέρα-νύχτα;
Rondando siempre tu esquina                         Τριγυρνώντας συνεχώς στη γωνιά σου
mirando siempre tu casa                                  να κοιτάζω πάντα το σπίτι σου
y esta pasión que lastima                                 κι αυτό το πάθος που με πονάει
y este dolor que no pasa                                  κι αυτός ο πόνος που δεν περνάει
¿Hasta cuando iré sufriendo                            μέχρι πότε θα υποφέρω
el tormento de tu amor?                                  το μαρτύριο της αγάπης σου

Este pobre corazón que no la olvida               Τούτη η φτωχή καρδιά που δεν σε ξεχνάει
me la nombra con los labios de su heridaz      λέει το όνομά σου με τα χείλη της πληγής της
y ahondando más su sinsabor                          και βαθαίνοντας ακόμη πιο πολύ τη θλίψη της
la mariposa del dolor                                       η πεταλούδα του πόνου φτερουγίζει
cruza en la noche de mi vida                           στη νύχτα της ζωής μου

Compañeros, hoy es noche de verbena          Φίλοι μου απόψε είναι μια νύχτα γιορτινή
sin embargo, yo no puedo con mi pena          όμως εγώ δεν αντέχω με τον πόνο μου
y al saber que ya no está                                 και ξέροντας ότι δεν είσαι εδώ
solo, triste y sin amor                                     μόνος, θλιμμένος και χωρίς την αγάπη σου
me pregunto sin cesar...                                  αναρωτιέμαι χωρίς σταματημό...

To «Rodando tu esquina» συνέθεσε Charlo το 1945, σε στίχους του Enrique Cadícamo. Οι σημαντικότερες εκτελέσεις του είναι αυτές της ορχήστρας του Osvaldo Pugliese με τραγουδιστή τον Roberto Chanel και του Angel Di’Agostino με τραγουδιστή τον Angel Vargas.

Tres Esquinas

Eίμαι το τάνγκο

Όσο εξοικειώνεται κανείς με τα τραγούδια, καταλαβαίνει ότι τα θέματά τους γυρνάνε γύρω από τρία πράγματα: την αγάπη, που συνήθως μιλάει για ανεκπλήρωτους ή περασμένους έρωτες, τις γειτονιές του Μπουένος Άιρες, με εικόνες από την πόλη που ζωντανεύουν νοσταλγικές μνήμες και μαζί το δεσμό των portenos με τον τόπο που τους έθρεψε, αλλά και γύρω από το ίδιο το τάνγκο, ενώ συχνά τα τρία αυτά μπλέκονται μεταξύ τους καθώς το ένα δεν μπορεί παρά να μιλήσει μέσω του άλλου. Στο Tres Esquinas είναι η φωνή του τάνγκο που μιλάει για την καταγωγή του και μας παρουσιάζεται, ζωγραφίζοντας εσταντανέ από μικρές στιγμές καθημερινότητας: «Είμαι από τη γειτονιά με τις τρεις γωνίες, φτωχό και συναισθηματικό, έρχομαι από το μέρος που πίνουν μάτε, με τα λουλούδια, τα αρώματα και τα όμορφα κορίτσια, που κάποτε τράβηξα μαχαίρι από το φλογερό μου πάθος για μια γυναίκα...». 

* Κατά πάσα πιθανότητα το τραγούδι αναφέρεται σε μία από τις πιο γνωστές γειτονιές
της πόλης, το Barracas. Η λέξη arrabal σημαίνει την παλιά φτωχική γειτονιά της περιφέρειας -τότε- του Μπουένος Άιρες.
Το malvon είναι ένα λουλούδι που μοιάζει με γεράνι.
Η πιο γνωστή εκτέλεση του Tres Esquinas είναι από την ορχήστρα του Angel D’ Agostino, με τραγουδιστή τον Angel Vargas.

Tres esquinas



Yo soy del barrio de tres esquinas                 Είμαι από τη γειτονιά με τις 3 γωνίες                                                                    viejo baluarte de un arrabal                            παλιό προπύργιο του αραμπάλ
donde florecen como glicinasό                      που ανθίζουν σαν τις γλισίνες
las lindas pibas de delantal                            κορίτσια όμορφα με δαντελένιες ποδιές

Donde en la noche tibia y serena                   Όπου τις ήσυχες ζεστές νύχτες
su antiguo aroma vuelca el malvón                αναδύει το αρχαίο του άρωμα το μαλβόν
y bajo el cielo de luna llena                             και κάτω από το ολόγιομο φεγγάρι
duermen las chatas del corralón                     κοιμούνται τα κάρα μες στην αυλή

Soy de ese barrio de humilde rango               Είμαι από αυτή τη φτωχογειτονιά
yo soy el tango sentimental                             είμαι το συναισθηματικό τάνγκο
Soy de ese barrio que toma mate                    είμαι από τη γειτονιά που πίνει μάτε
bajo la sombra que da el parrral                      στη σκιά μιας κληματαριάς

En sus ochavas compadrie de mozo               Μικρός γυρνούσα στις γωνιές της
tiré la daga por un loco amor                           μαχαίρι τράβηξα για μια αγάπη τρελή
quemé en los ojos de una maleva                   κάηκα στα μάτια μιας παλιογυναίκας
la ardiente ceba de mi pasión                          από το φλογερό μου πάθος