Poema

　
Fuι un ensueρo de dulce amor                 Ήταν ένα όνειρο γλυκιάς αγάπης
horas de dicha y de querer                       ώρες ευτυχίας και έρωτα
fuι el poema de ayer                                 ήταν το ποίημα του χθες
que yo sonι                                               που ονειρεύτηκα
de dorado color                                        με χρώμα χρυσό        


Vanas quimeras del corazon                    Μάταιες χίμαιρες της καρδιάς
no lograra descifrar jamas                        που ποτέ να ξεδιαλύνω δεν θα καταφέρω
nido tan fugaz                                           μια φωλιά που έχασα
fue un ensueρo de amor y adoracion       ήταν ένα όνειρο αγάπης και λατρείας


Cuando las flores de tu rosal                     Όταν τα τραγούδια της τρανταφυλλιάς σου
vuelvan mas bellas a florecer                    ξανανθίσουν ακόμα πιο όμορφα
recordaras mi querer                                 θα θυμηθείς τον έρωτά μου
y has de saber                                           και σίγουρα θα καταλάβεις
todo mi intenso mal                                   τη μεγάλη δυστυχία μου


De aquel poema embriagador                   Από τούτο το μεθυσμένο ποίημα
ya nada queda entre los dos                     τίποτα δεν μένει ανάμεσα στους δυο μας
doy mi triste adios                                     λέω το θλιμμένο μου αντίο
sentiras la emocion                                   θα νιώσεις τώρα εσύ
de mi dolor                                                τον πόνο μου

Madreselva

Με άρωµα αγιοκλήµατος

Οι εικόνες της γειτονιάς συναντούν τη νοσταλγία για τον έρωτα που χάθηκε, με τα πρώτα σκιρτίματα της νιότης να ανθίζουν πλάι στην τρυφερή πρασινάδα του αγιοκλήματος και τον ανθοστολισμένο μαντρότοιχο να στέκεται μάρτυρας και σύντροφος της πρώτης αγάπης. Μadreselva, ο θεός των μικρών πραγμάτων και των πρώτων αισθημάτων... εσύ, που πάντα αναγεννιέσαι, ξαναγέννησε για μένα τη χαμένη μου αθωότητα, κάνε η ταπεινή σου ομορφιά να τη φέρει πίσω... Όμως... Pasaron los años y mis desengaños, yo vengo a contarte, mi vieja pared, και το ύφος ξαφνικά αλλάζει, ακόμη κι αν δεν ξέρεις το νόημα των στίχων καταλαβαίνεις, κάτι έχει συμβεί... η μελωδική γραμμή διακόπτεται, η φωνή σπάει. Τα χρόνια της νιότης πέρασαν και τα νεανικά αισθήματα αποδείχθηκαν μάταια. Ο αφηγητής επέστρεψε στον παλιό τοίχο με το ανθισμένο αγιόκλημα για να του εξομολογηθεί τις απογοητεύσεις του, η ζωή τον έφερε στην άλλη πλευρά και η ελπίδα που γεννούν τα άνθη που συνεχώς, γλυκά και σφιχτά, τον αγκαλιάζουν, διαψεύστηκε… mi vieja pared ¿por qué ya no vuelve mi primer amor?

Εικόνες από το παρελθόν της αθωότητας συχνά ξυπνούν στα τάνγκος της εποχής, όπως κοινός τόπος είναι να χωρίζεται το τραγούδι στη μέση από άποψη νοήματος και οι δύο όψεις της ζωής να παρατίθενται αντικριστά, χωρισμένες η μία από την άλλη, όπως συμβαίνει και στην πραγματική ζωή: όταν η μία είναι εκεί, συνήθως η άλλη λείπει. Η ποίηση των τάνγκος είναι ποίηση του δρόμου, με τα συναισθήματα να είναι ταπεινά, αφελή και ματαιωμένα, όμως αληθινά... Τα τάνγκος είναι λαϊκή τέχνη, η δύναμή τους είναι οι απλοί άνθρωποι που μέσα από αυτά βρήκαν τον τρόπο να εκφράσουν τα παθήματά τους, το έκαναν γι’ αυτούς οι ποιητές και οι μουσικοί ακολούθησαν με τη δική τους τέχνη. Γι’ αυτό όταν τα τραγουδούν η φωνή μερικές φορές σπάει, γι’ αυτό όταν τα χορεύουμε έχουν αυτή τη δύναμη πάνω μας και γι’ αυτό ταιριάζουν τόσο πολύ με το θλιμμένο ήχο του μπαντονεόν...  

*Τους στίχους έγραψε ο Luis Cesar Amadori (ηθοποιός, σκηνοθέτης, παραγωγός και στιχουργός)

 το 1931, τη µουσική σύνθεσε ο Francisco Canaro και το πρωτοτραγούδισε ο Carlos Gardel

συνοδευόµενος από την ορχήστρα του.

*Το 1938 ο Luis Cesar Amadori σκηνοθέτησε

τη ταινία “Madreselva” µε πρωταγωνίστρια τη Liberdad Lamarque.

H ερµηνεία της του κοµατιού είναι µία από τις πιο κλασικές.